C1M verliest aansluiting

Met de minuten kregen we langzaam aan meer grip op de wedstrijd, achterin stonden Ilona, Joelle, Myrthe en Merel hun vrouwtje (Manouk had nog te veel last van haar rib om te kunnen spelen),op het midden kregen Madelief, Romy, Lucy (Britt moest helaas de wedstrijd al snel staken) meer de bal en konden zodoende Bo, Roswitha en Valerie steeds meer aan het werk zetten.

Net na het kwartier was het raak, Valerie speelde Roswitha in de diepte aan en deze wist voor de keeper de bal prima binnen te schieten 1-1. Helaas konden we maar kort genieten van de voorsprong , vanaf de aftrap waren we blijkbaar nog te veel in de feestvreugde en vergaten we in te grijpen en zo was het alweer 1-2, en dus wederom in de achtervolging. Met de frisse krachten Jeanine, Simone, Gradtiana en Lois gingen we weer op zoek naar de gelijkmaker. Bij vlagen waren er prima aanvallen te zien alleen het echte gevaar voor het doel kwam er nog niet helemaal uit. Aan de andere kant kwam Peursum er ook een paar keer doorheen maar ook zij wisten het doel niet te vinden dus een 1-2 ruststand.

In de 2e HT gingen we verder waar we gebleven waren, op zoek naar de gelijkmaker, maar ook nu waren we de tijger zonder tanden, wel een paar keer dreigend maar nimmer die fatale klap geven. Dus zoals een voetbalwet dat toeschrijft gebeurde ook, en ook nu zagen we er verdedigend niet goed uit , het lijkt gewoon te makkelijk hoe we ons laten voorbij spelen en tegenstanders kansen toe staan, en onze tegenstanders weten hier echt wel raad mee ondanks de heldhaftige pogingen van Shania was het na 10 minuten dus wederom raak 1-3.

Na deze goal was de wedstrijd van onze kant over, sommige hadden blijkbaar de handdoek al in de ring gegooid, aanvallend wilde we nog wel wat proberen maar de verdedigende discipline die wij nodig hebben was compleet verdwenen, het veld werd veel te groot en Peursum kon nu naar hartenlust combineren en ze kregen kans na kans en het was te danken aan de paal, lat en het nodige geluk dat er in deze periode maar 1x gescoord werd. Wij kregen ook nog wel kansjes , meestal via Valerie maar ook nu was de laatste pass en onze bezetting voor het doel ondermaats en volgde er zelden een echte grote mogelijkheid.

Vlak voor tijd scoorde Peursum zoals ze begonnen waren: met scoren uit een corner de 1-5. De laatste kans was voor ons ,Gradtiana was er door en werd net voor de 16 meter getackeld en zodoende volgde er een vrije trap, maar zelfs na 2x overnemen lukte het ons niet om de bal voorbij de muur de krijgen.

Na 5 wedstrijden dus 0 punten en de laatste plaats. Als men verliest is er altijd de neiging om alles negatief te benaderen, speelsters worden bekritiseerd en zodoende bestaat het gevaar dat je zo ook het plezier in voetbal wegneemt. Uiteraard moeten de meiden kritisch zijn op hun prestaties en de teamprestatie, maar de intentie moet altijd opbouwend zijn en de meiden moeten de bereidheid hebben om in zichzelf te investeren en open te staan voor kritiek, dat dit best wel eens moeilijk is, en het zelfvertrouwen er niet beter op word als je vaak verliest begrijpen we zeker en zodoende moet de begeleiding er voor waken dat de rode draad: het opleiden van speelsters niet in gevaar komt door demotivatie.