Nieuws
Nieuws

Column Hoofdtrainer Dames 1


Ouders langs de lijn, we kennen ze allemaal..
Ouders langs de lijn!
Column Roy Waalboer
‘Wat een stel lamlendige spelers zijn jullie,’ grauwde de Ajax-jeugdtrainer in Daar Hoorden Zij Engelen Zingen, de voetbaldocumentaire uit 1999. De trainer had het tegen zijn spelers, dit waren op dat moment E-pupillen.
Ik heb het eens op gezocht maar van deze lichting heeft alleen Gregory van der Wiel het eerste gehaald! Is dit de manier waarop we spelers moeten coachen?
De uitleg/toelichting van deze trainer was indertijd, ‘in het eerste elftal communiceren ze soms ook slecht’. ‘Daarop moeten we spelers voorbereiden’. ‘Hoe vroeger spelers om leren gaan met kritiek, hoe beter’.
Het coachen van spelers gebeurt uiteraard niet alleen door de trainers. De ouders spelen vaak ook een belangrijke rol. Er is momenteel een programma op de KRO, genaamd ‘Heibel langs de lijn’. Ik heb de links maar eens gekopieerd, wellicht eens goed om terug te kijken. http://tvblik.nl/heibel-langs-de-lijn
Deze voorbeelden komen uw voetballende kinderen allemaal natuurlijk niet ten goede. Dit is ook zeker geen ver van mijn bed show, we zien ze bij Stedoco ook! Bij de heren, bij de dames en bij de jeugd.
Ik hoop dat iedereen zich bij het lezen van deze tekst eens afvraagt, doe ik dit ook? Bewijs ik mijn zoon of dochter een dienst door mij te gedragen zoals ik doe?
Het kan natuurlijk ook andersom…….
‘Mijn zoon of dochter is zo goed, die had 6 jaar geleden al in het eerste moeten staan’, maar toen was hij/zij pas 10. ‘ja precies.’
Een goed zelfbeeld is belangrijk voor een speler. Een trainer moet iemand op zijn/haar tekortkomingen kunnen wijzen. Daar zijn ze tenslotte voor aangesteld. Ouders mogen dit uiteraard ook maar doen we er wel goed aan. Kijken we er objectief tegen aan. Zeggen we het zelfde als de coach of juist het tegenovergestelde?
Zeggen we tegen/over kinderen van andere ouders hetzelfde als tegen/over eigen kinderen?
Zonder de realiteit uit het oog te verliezen vind ik dat we (bijna) altijd positief moeten coachen. Bij een spits die hoog over schiet, kunnen we heel hard roepen, ‘die kans moet er in hoor’ of ‘wat is die slecht zeg’.
We kunnen ook zeggen ‘goed vrijgelopen’ en ‘jammer de volgende keer gaat hij er wel in’. In de rust of in de nabespreking zal de coach ook heus wel vertellen dat hij/zij de volgende keer het lichaam voorover moet buigen om de bal laag te houden.

Ik denk namelijk dat er geen speler beter gaat voetballen van commentaar van langs de kant, of van verkeerd coachen.
Hopelijk denken we, na het lezen van deze column, beter na voordat we wat roepen langs de kant. Dan blijft het werken voor de coach en het voetballen voor uw zoon of dochter een leuke hobby!


Klik hier om terug te gaan...