C1M blijft met lege handen staan

Als je naar de stand van de ranglijst kijkt , de nummer 1, met afstand kampioen, tegen de nummer laatst met 0 punten. Vooraf denk je dus dit wordt een wedstrijd  waarin de thuisclub nog even het doelsaldo kan opkrikken en even laat zien hoe goed ze wel niet kunnen voetballen…

De meiden hebben ons vandaag verrast in positieve zin, wellicht dat de tegenstander het veld op kwam met de gedachte dit doen we even, maar deze jongens kwamen vandaag van een (bijna) koude kermis thuis…Vanaf minuut 1 lieten de meiden een drive in het veld zien dat ongekend was, als team werd er voor elke meter geknokt, niemand verzaakte in zijn verdedigende taak en daarnaast lieten ze soms aanvallend ook prima combinaties zien.

Soms tot wanhoop van de tegenstander waren we allemaal lekker fel in de duels  en Wieldrecht kwam niet in hun normale spel , integendeel onze uitbraken werden, naarmate de wedstrijd vorderde,steeds gevaarlijker en het  was  halverwege de 1e HT dat een verdediger van Wieldrecht aan de noodrem moest trekken om onze rappe Bo af te stoppen, en aangezien dit binnen de beruchte 16 meter gebeurde : pingel ! 

Lucy achter de bal en de bal ging onhoudbaar in de hoek en wat een stunt we stonden 1-0 voor ! Wieldrecht zette een tandje bij maar wij gaven geen krimp, aanval na aanval wisten we af te slaan, en we hadden ook wat fortuin, de vingertoppen van Shania voorkwam de gelijkmaker en de paal was ons ook 2x goed gezind. Het rustsignaal kwam er aan maar helaas….een bal bleef liggen in onze 16 meter en de spits kon net zijn voet er tegen aan zetten en zo was het weer  gelijk 1-1 tevens ruststand.

In de 2e HT hetzelfde beeld, een verbetenheid bij de meiden om dit resultaat vast te houden, wellicht een vraag voor de amateur psycholoog onder ons : waarom kunnen we dit wel opbrengen tegen de kampioen maar niet in zoveel andere wedstrijden dit seizoen ?   De ruimtes werden langzaam iets groter waardoor de wedstrijd steeds meer een open karakter kreeg,  onze verdedigers Ilona , Jeanine, Romy, Merel (later Britt) moesten alles in de strijd gooien om een tegentreffer te voorkomen en deden dit uitstekend  en anders was daar Shania nog die als reddende engel optrad.

Op het middenveld waren Simone, Gradtiana (Lucy) , Madelief, Valerie en Roswitha de opbouw van de tegenstander flink aan het verstoren en veroverde vaak de bal om dan voorin onze front strijder Bo herhaaldelijk  aan het werk te zetten met  diepe ballen op haar en hadden de verdedigers van Wieldrecht met 3 man af en toe handen en voeten nodig om haar af te stoppen…

Hoe verder de tijd weg tikte hoe meer het op een thriller ging lijken, Jeanine was iets te enthousiast aan een shirtje gaan hangen en de tegenstander ging liggen en het fluitje klonk, we kregen een pingel tegen (terwijl de jongens zelf de bal buiten de 16 m hadden neergelegd voor een vrije trap maar de scheids was onverbiddelijk ). De aanloop kwam en tot onze opluchting ging de bal naast !

We putte duidelijk vertrouwen uit deze meevaller en we lieten ons nu aanvallend ook wat meer gelden, een schotje van Roswitha was de voorbode op onze grootste kans van de wedstrijd, een diepe bal op Bo, maar de keeper kwam uit zijn doel en werkte hem weg,  precies in de voeten van Madelief, en die bedacht zich geen moment en schoot de bal in 1x over de keeper  ……maar helaas belandde de bal op het dak van het doel ….